GEWELD

Voorstelling

GEWELD

delen op Facebook Twitter

GEWELD

Onder regie van Domien van der Meiren vechten Sarah Jonker, Akwasi Ansah, Khadija Massaoudi en Mustafa Duygulu de definitie uit.

Het gloednieuwe ensemble van Likeminds presenteert zich met de heetbloedige montagevoorstelling GEWELD. In een ultiem gewelddadige poging om tot rust te komen gaan de vier makers op zoek naar hun destructieve zelfkant.

  • Rated 3 stars
    'de vertaling van het stuk naar amsterdamse omstandigheden is geslaagd!' - DE THEATERKRANT

OVER Domien van der Meiren:

Het is hardcore aangenaam om kennis te mogen maken met Domien van der Meiren. Hij is de Belgische man die de aanstaande Likeminds ensemblevoorstelling GEWELD regisseert. Prettig gepassioneerd en niet aflatend geïnspireerd.

Er mag best gezegd dat GEWELD een interessant kluifje is voor een regisseur. De vier ensembleleden spelen voor het eerst met elkaar, delen Likeminds en verder nog vrij weinig. Domien fleurt daarbij op. Hij heeft ervaring met mensen van diverse ‘pluimages’ en vindt het een tof vertrekpunt. Met Khadija Massaoudi, Sarah Jonker, Akwasi Ansah en Mustafa Duygulu wordt in ieder geval het aangezicht van de stad alvast mooi vertaald naar de zaal.

Likeminds gebruikt de stad als spil voor alles. Domien woont zelf vanuit praktische overwegingen op het platteland. Hij en zijn dame Leen hebben twee kinderen en dus een tuin nodig. Maar wat is het heerlijk om voor GEWELD Amsterdam in te kunnen duiken! Domien laat zich cultureel overspoelen. Hij wil nog naar het filmmuseum, er rest nog maar een week om de Fellini tentoonstelling te checken en hij gaat sowieso niet naar huis voor hij een echte Vermeer heeft aanschouwd.

Schilderkunst boeit Domien überhaupt. Belgische kunstenaars Sam Dillemans en Michael Borremans en Serviër Goran Djurovic hebben de voorkeur om hun ‘magisch realisme met groot vakmanschap’. Het is bijzonder aanstekelijk om Domien te horen vertellen over wat hem bekoort. Hij draagt de makers voelbaar een warm hart toe.

Maar Vermeer schilderde vrij landelijk en we zijn in de stad. Daar hadden we het over. Oh ja de stad.. “Als u langs het IJ loopt, luistert u niet naar Spinvis, dat voelt ongepast.” Eens fietste Domien een week lang met open mond door New York. In Brooklyn luisterde hij naar Vampire Weekend en de Village beleefde hij op Bob Dylan. Bebrild door bewust gekozen soundtracks een sfeer opzoeken. When in Rome zeg maar.

Een andere liefde is amateurcultuur. Hij is immers zelf ooit bij het theater geraakt door zijn vader die bij een amateurvereniging speelde. Toen Domien twaalf was, ging hij bij het jeugdtheater en nog steeds probeert hij tenminste 1 amateurvoorstelling per jaar te maken. Dit jaar was dat They Shoot Horses, Don’t They? in Gent.

Regisseurs en groepen die Domien plezieren zijn Johan Simons en de Superamas om hun esthetisch vermogen. Acteurs in een prachtig vervreemde omgeving. Maar ook Perceval omdat hij zijn personages zo beeldschoon laat clashen met hun roots. Die omgeving, de haat/ liefdesverhouding ermee en een karakter in het midden daarvan lijken thema’s bij Domien. Dat maakt natuurlijk nieuwsgierig naar de verdere invulling van GEWELD…

Amsterdam. Likeminds. Impuls op impuls. Domien staat open en vult niet alleen op de vloer maar ook voortdurend voorstellingen in zijn beleving.

Credits

  • spel

    KADIJA MASSAOUDI

  • spel

    Akwasi Owusu Ansah

  • spel

    Mustafa Duygulu

  • spel

    Sarah Jonker