Sarah Jonker

interview Kemna.nl

KEMNA spreekt Sarah Jonker

03 November 2015

Theatergezelschap Likeminds is producent en netwerk van meerstemmige theatermakers die de stad gebruiken als inspiratiebron én podium. In al hun voorstellingen willen ze een afspiegeling zijn van Amsterdam: divers, dynamisch en eigenzinnig.

Dat zien we ook terug in hun nieuwste productie. Midden in Amsterdam-West spelen zij vanaf vanavond Nachtdieren. Een voorstelling over verhaal van twee buurmannen die letterlijk langs elkaar heen leven. Tot de dag dat ze elkaar in het café tegen het lijf lopen en beter leren kennen. Beter zelfs dan ze misschien hadden gewild…

Cast bestaat uit Mustafa Duygulu, Sarah Jonker, Martijn de Rijk & Khadija Massaoudi. Joost Maaskant is verantwoordelijk voor de muziek.  Zij worden geregisseerd door Floris van Delft.

”Wij vroegen Sarah waarom we Nachtdieren niet mogen missen”.

Waar gaat de voorstelling over?

De voorstelling gaat over twee koppels die naast elkaar wonen. Het ene paar is van Nederlandse afkomst en leeft in een groot huis. Het andere paar is illegaal in Nederland en woont in een beduidend kleiner huis.
De voorstelling begint als op een dag de Nederlandse buurman een vriendschap probeert af te dwingen van zijn illegale buurman. Ze moeten met elkaar zien om te gaan, anders wordt het illegale stel uit Nederland gezet. Dat uitgangspunt creëert veel verhaallijnen en thema’s.  Hoe ga je met je naasten om? Wat bepaalt je eigenwaarde? Is gelijkwaardigheid binnen een relatie mogelijk?
De personages laten zich door dit soort vragen leiden en al gauw ontspint er zich op die manier een groots drama…

Hebben jullie je laten inspireren door de actuele vluchtelingenproblematiek?

Nou, eigenlijk heeft de realiteit ons enorm ingehaald. We spelen namelijk een bestaand Spaans stuk en daar stuitten we anderhalf jaar geleden al op. Het sprak ons toen gelijk aan. Ondanks het beladen thema van illegaliteit is het stuk ook heel spannend en bijna een thriller te noemen.

Het is zo dat de huidige vluchtelingenproblematiek ons laat zien dat er op dit moment  massa’s  mensen afhankelijk zijn van de  bereidheid van andere landen om ze op te vangen. Ik vind het schokkend hoeveel spanning en angst daarmee gepaard gaat.  Het is heel belangrijk is dat we beseffen dat een samenleving iets is, wat  constant in beweging is,  en dat we nieuwsgierigheid naar elkaar moeten hebben, in plaats van afstand te scheppen. Veiligheid, welvaart en vrijheid zijn niet vanzelfsprekend en we mogen daar wat mij betreft ruimhartig mee omgaan. Een mens verlaat  echt niet voor niets huis en haard.

Wat voor rol speel jij?

Ik speel de illegale buurvrouw. Er wordt gesuggereerd dat ze al in verschillende landen heeft gewoond en telkens heeft moeten vluchten.  Ze is hoogopgeleid en heeft een welvarend leven vol vrienden en familie moeten opgeven omwille van haar idee over vrijheid.

Jullie spelen op een bijzondere locatie…

Ja, in de binnentuin van Jan. Dat is achter de Jan Evertsenstraat in de Amsterdamse Baarsjes. Daar zit een pand waar vroeger drie basisscholen zaten gevestigd. De daarbij horende tuin is ontworpen door dezelfde tuinarchitect als die van het Rijksmuseum. Daar ontvangen we het publiek, dat door middel van koptelefoons de voorstelling kan volgen. Dit versterkt het voyeursgevoel. En het voorkomt overlast voor de buren.

Waarom moeten we komen kijken?

Oh, daar zijn veel redenen voor.  Wie wil er nou niet gluren bij de buren? Nee. Allereerst is het een geweldig tekst.  De soundscape die Joost Maaskant heeft ontworpen is goed broeierig. Er wordt mooi gespeeld, het is een toplocatie en doordat het buiten in de stad afspeelt krijgt de inhoud van het stuk een extra laag en onvoorspelbaarheid. Het zal zeker een unieke ervaring zijn!  Misschien kan het wel een beetje koud worden. Dus trek vooral warme kleren aan!