Bloemetjes en kadootjes

Factory 20/21

Bloemetjes en kadootjes

Bloemetjes en Kadootjes gaat over liefde en geven.
Over dat je je eigen angsten opzij schuift ten behoeve van een ander. Of dat probeert.
Het gaat over de schoonheid van gestuntel en kwetsbaarheid.
En Bloemetjes en Kadootjes is ook een feestje waar het leven en de liefde worden gevierd.

Aan de spelers vroeg regisseur Jantien Koenders twee lijsten te maken.
Eén met de mensen, dieren, dingen, fenomenen etc. waar ze van houden en één met datgene wat ze die mensen, dieren, dingen, fenomenen etc. zouden willen geven.

N.a.v. die lijsten én de gesprekken die daaruit voortvloeiden maakte Jantien een script van zeven pagina’s.
En na een repetitieperiode van vijf dagen stond er op de zesde dag een voorstelling/presentatie van ongeveer een half uur.

Concept/Tekst/Regie: Jantien Koenders
Spel/Ideeën: Charlie Panneman, Doris Wennekers, Kelly Wokke

Fragment

(Feestelijk tafereel, uitdeelzakjes staan klaar. Spelers denken na over van wie/wat ze houden en wat ze aan die/datgene zouden willen geven)

C: …

Ja, nou dat ik gewoon, bijvoorbeeld, ja, hoe ga ik dit, hoe kan ik, dit kan ik nie-, ja ik wee-, kijk, omdat ik gewoon familieleden heb, waarvan ik denk, ik denk dat ik van ze zou moeten houden maar ik weet niet of ik dat echt doe.

Dat klinkt echt heel pijnlijk als ik dat zo hardop zeg…
maar, ja…
dat ik denk van…ik hoop dat het goed met ze gaat en ik geef ook wel om ze….
maar of ik echt van ze hou….
ik denk het niet.

Ik hou ook niet van al m’n vrienden
Ja, echt van m’n beste vrienden hou ik,
Van m’n ouders hou ik,
en ik denk dat dat het is
eigenlijk.

D: Dus van ons eh….
Nee ik snap ’t hoor.
Maar ik denk dat jij het heel letterlijk neemt ‘Houden Van’
Ik bedoel dan heb ik ook maar 4 mensen waar ik van hou.

En er zijn ook mensen waarvan ik heel diep nog ergens…
weet je m’n opa die is dood maar….
daar kan ik echt nog om huilen.
Dan denk ik echt oah (‘grijpt’ naar rechter zwevende rib)….

C: (probeert bij zichzelf te achterhalen welk orgaan op die plek zit) En wat zit hier voor orgaan?

D: Nou, niet een orgaan maar ‘oah’, de liefde.

Hier zit de liefde.
Voor m’n opa
Oah

C: Onder je zwevende rib zeg maar.

D: Ja. Kijk hier (borst), zitten m’n ouders, en dan hier (rib) zit m’n opa

C: Zitten hier je ouders?

D: Nou..of, eh, hier, misschien toch hier (boven navel),
Ja hier.
En hier m’n opa die dood is (rib)
En dan hier (borst) misschien dan de mensen die wat verder weg zitten.
Ofzo.

(probeert de plekken te voelen)
En dan zitten hier (beweegt haar vingers) de vreemden.
Dat je denkt ‘huh’?
(‘tast’ publiek af: “Hé, huh, hai”)

 (Kelly probeert ondertussen bij zichzelf te zoeken waar de liefde zit)