Zigeunerkind met traan - LIKEMINDS"/>

Zigeunerkind met traan

Zigeunerkind met traan

delen op

“Als mijn oma droomt, droomt ze over de toekomst. Wanneer ik droom, droom ik over het verleden. Beiden dromen we van iets waarvan we geen weet hebben. Dag na dag komen we meer te weten over onze toekomst en ons verleden. Komen we erachter dat ons verleden noch onze toekomst geruststellend is. En toch blijven we dromen.”

Zijn oma groeide op op het woonwagenkamp en sinds kort weet hij dat hij afstamt van de Roma. Toen hij uit de kast kwam, voelde het alsof dat deel van hem op het woonwagenkamp niet mocht bestaan. In zijn queeste vraagt Giovanni Brand zich af: als je afstamt van de Roma, mag je je dan ook Roma voelen en noemen, ook al ben je al meer dan tien jaar niet meer op het woonwagenkamp geweest? En klopt het dat je niet welkom bent op dat woonwagenkamp als je uit de kast bent gekomen? En worden Roma op hun beurt door de hele wereld met de nek aangekeken?

In Zigeunerkind met traan opent Giovanni werelden die vaak gesloten blijven. Dit doet hij samen met Chris Comvalius die zijn oma speelt. Samen geven ze een inkijk in de wereld van de woonwagenbewoners en kijken ze via de dromen van oma in de toekomst. Oma heeft een derde oog. Ze ziet, koestert en beschermt haar kleinzoon, hij probeert op zijn beurt oma te beschermen voor het verleden.

Giovanni gaat op een zoektocht naar zijn roots die bol staat van de oordelen en vooroordelen en ervaart de smalle marges van begrip en acceptatie. Hij komt erachter dat oordelen in onze natuur zit, zoals ook het Roma-bloed in hem zit. Je kan het negeren maar het is niet te ontkennen.

Credits

Tekst en spel Giovanni Brand
Spel Chrisje Comvalius
Regie Lynn Schutter
Kostuum Nightmare disorder
Bouw decor Gino Post

Speeldata

Binnenkort worden de speeldata van Zigeunerkind met traan hier toegevoegd.

Over Giovanni Brand

Giovanni Brand is een performer en schrijver, afgestudeerd van de Toneelacademie Maastricht. Hij vertrekt altijd vanuit zijn intiemste gedachten waardoor er in zijn werk altijd een enorme persoonlijk noodzaak zit. Deze persoonlijke noodzaak zet hij tegenover de wereld waarin we nu leven. Op het toneel is hij grenzeloos omdat hij gelooft dat er geen grenzen zouden mogen bestaan, in welke vorm dan ook. De donkerte die in zijn werk schuilgaat staat in contrast met de lichtheid die hij als persoon met zich meebrengt. Zowel op het toneel als in zijn leven.